Reclame aub

Dat blogland een heel leuk land is om te vertoeven, dat weten wij nu ondertussen al bijna 2 jaar.  Er heerst veel sympathie onder de naaiende dames en we helpen mekaar waar nodig. Ewel, naaiend blogland heeft er vanaf vandaag een nieuwe leuke blog bij: Ramon en de uil.

Bertien is een mamatje die ik leerde kennen via een facebookgroep van septembermama's 2012. Allemaal kakelende vrouwen die uitgerekend waren voor september 2012 en die bij mekaar terecht konden (en nog steeds kunnen) met allerhande vragen over zwangerschap, babies, kwaaltjes, hormonen en ga zo maar door.  Onder de mamatjes zijn er ondertussen heel wat die aan het naaien geslagen zijn, waaronder Bertien.

Ik zou zeggen, check haar blog! Ze deed mee aan de Zonen09 wedstrijd en maakte een heel mooi jasje voor haar kleine man.  Ze viel niet in de prijzen, maar haar maaksel is super mooi! 

Ooh en nu ik toch bezig ben met reclame maken, ga ook even kijken bij Feeërieke.  Een hele leuke shop, vol zelfgemaakte spulletjes (ook van een septembermama).

Allé, hup, wat doen jullie hier nog? :-)

The Nordic Shawl

Toen ik deze tegenkwam op het net, was ik meteen verkocht. Een sjaal haken is misschien niet het ideale zomerproject, maar ik koos voor Cotton8 van Scheepjeswol (besteld via Echstudio) en dat maakt de sjaal lekker licht.

Ik startte met haken tijdens mijn mei-verlof in de Provence en haakte thuis door wanneer ik daar zin in had.  Buiten in de zon, voor de tv, tijdens Ina haar middagslaapje, kortom wanneer ik goesting had. Geen haast om dit project af te werken, maar wel benieuwd naar het eindresultaat.  

Het patroon is in het Engels en is super goed uitgelegd.  Ik ben nog niet zo'n ervaren haakster en had nergens problemen mee.  Gelukkig haakte Esther van Happy in Red deze sjaal met dezelfde wol, want zo las ik bij haar dat ik enkele toeren meer moest haken in mijn hoofdkleur omdat we een kleinere haaknaald dan voorzien gebruikten. 

Ik ben super tevreden van het resultaat, maar er is toch een minpuntje.  Ik vind dat hij nog iets breder mocht geweest zijn.  Maar dat is persoonlijk.  Ik vind dat hij voor mij nog net iets te kort is om volledig om me te slaan.  Ofwel is mijn lijf te breed ... Could be.  Enfin, dit valt wel op te lossen met zo'n speciale speld om sjalen vast te maken.  Nu kan ik daar lekker naar op zoek gaan. :-)

Foei!

Ik moet dringend terug achter mijn naaimachine kruipen ... (Lees: voorjaarsmoeheid wordt stilletjes aan zomerluiheid) 

Wie geeft mij een trap onder mijn kont?? 

Bloemschikken deel II

Maandagavond was ik terug van de partij om een potje te bloemschikken. :-)

En deze keer komen er wel bloemetjes aan te pas.  

Mijn fotoverslag:

Isomo vorm bekleden met sierblaadjes

Heen en terug

Op de vorm komen schelpen die we vast kleefden met het lijmpistool
en mijn vingers hebben het geweten - ai ai

(sorry, deze foto wil niet draaien)
Op de schelpen leggen we sisal en lijmen we parels

We maken er een "lasagne" van en leggen laagjes

Op de laagjes komen er glaasjes en we versieren met een ketting van takjes

De glaasjes worden opgefleurd met een kruldraad

Groen toevoegen

Hierna vergat ik weer foto's te nemen.
Glaasjes werden opgevuld met gras en bloemetjes.
De ijzeren sokkel werd versierd met sisal en ijzerdraad.

Dit is het eindresultaat

Ontwerp: 't Bloemenruifje Bulskamp

Amerikaanse kussens

Cadeautjes maken is leuk.  En als het cadeautje dan nog eens zelfgemaakt is, wordt het nog leuker.  En als het voor mijn American friend is, wordt het pas echt leuk. Voor diegenen die dit nog niet wisten, ik heb een echte Amerikaanse vriendin, named Holly.  Eéntje van Wisconsin om precies te zijn.  We zijn ondertussen 5 jaar de beste vrienden en kunnen ondanks de duizenden kilometers die ons scheiden, alles met elkaar delen.  We zagen elkaar al meerdere keren, en dit op beide continenten.  How cool is that?

En nu terug naar de clou van mijn blogpost.

Holly stapt zaterdag met haar Alex in het huwelijksbootje.  De bedoeling was dat we op haar trouwfeest aanwezig gingen zijn, maar mijn ik-ben-er-nog-niet-klaar-voor-om-Ina-achter-te-laten-angst en wat issues op het werk, zorgden ervoor dat we onze plannen lieten varen.  Jammer ... Héél erg jammer.  

Maar dat weerhoud me er natuurlijk niet van om iets voor hen te maken.  

Ze gaan pas samen wonen na de wedding en iets om hun appartement gezellig te maken leek me wel wat.  Kussens werden mijn plan.  Maar geen gewone kussens.  Ik wou het iets specialer en op Pinterest kwam ik deze tegen.  Ik kocht het patroontje wegens te lui en te weinig tijd om zelf uit te zoeken hoe het in elkaar stak.  Achteraf bekeken een echte piece of cake.

Stoffen: Camelot Fabrics - Meky Shop Diksmuide

Ik maakte 5 stuks.  Nu kunnen ze het ginds lekker gezellig maken en heeft ze een touch of Isa in haar huis.  

De kussens pasten net in mijn kartonnen doos.  Ondertussen zijn ze aangekomen en kreeg ik volgend berichtje:

"I got the package!!! And I opened it right away!! The pillows are BEAUTIFUL! I love you.  You are such a good friend to me.  I will always be your American xxx"

En daar doen we het voor, toch?

Bloemschikken met weinig bloemen

Workshops volgen vind ik leuk.  Ik volgde meer dan 10 jaar kalligrafieworkshops en de laatste twee jaar schuimde ik geregeld naaiworkshops af.  Soms ken je helemaal niemand, soms ken je iedereen. Soms is het stresserend, soms (meestal) is het héél ontspannend. Soms is het ver, soms is het dichtbij.   Gisterenavond ging ik voor ontspanning en dichtbij.  Ik schreef me in voor een workshop in de bloemenwinkel 't Bloemenruifje in Bulskamp.  Inge, de zaakvoerster, is een ware kunstenares als het op bloemstukken aankomt.  Geloof me, ze kan er wat van.  Op het programma: "Lichaampjes in raffia".

Op bovenstaande foto zijn we al een eind weg.  Jaaaah, ik had het zo druk dat ik het gewoon vergat om foto's te nemen ... Sorry.

Een woordje uitleg.  Het lichaam is van isomo.  De bovenkant (tot net niet onder borsten) werd bekleed met skeletblaadjes. Hele mooie fijne sierblaadjes en hééééééél veel spelden. De bustier is gemaakt uit strengen raffia die wederom werden vast gespeld met héééééééél veel spelden.  Amai mijn vingertoppen. 

En daar is Inge!! :-)

De bustier werd ingespoten met witte verf en de blaadjes met een lijmspray.  Het "rokje" werd gemaakt van strengen stof die ook werden vastgespeld. Rond de ijzeren pin waar de buste op staat, werd wol gedraaid.  Mijn bustier werd versierd met drie hele zachte groene blaadjes.  Mevrouw kreeg ook een ketting rond haar hals en als afsluiter nog hier en daar een parelspeld, maar eenvoud siert vind ik, dus dat zijn er bij mij niet veel.

Ik had een leuke avond.  Leerde nieuwe mensen kennen.  Moest niet ver rijden.  En kwam met een eigen gemaakt stuk naar huis, die nu mijn dressoir siert. Geef toe, is ze niet beeldig?

Nog eens nieuws...

Op deze regenachtige, toch wel herfstige, dag kom ik hier eindelijk nog eens langs...
Wat is het lang geleden!!! Langer dan een maand?? 2 maand?? De laatste blogjes kwamen vooral van Isabelle.

'Pauline & Paulette' is gespeeld. :) De volledige maand april stonden we met het stuk nog in Antwerpen en het was echt de max om te doen. Tevreden kijk ik terug op weer een geslaagd project. Het was ook best wel druk... Lesgeven, zelf in het theater staan, huishouden, liedjes inzingen, castings... Maar zonder de drukte is het maar saai zeker? :)

Maar van naaien en hobby?? Daar kwam helaas niets van in huis... Mijn 'to-sew-lijstje' is nog even lang, als het niet langer is geworden... (zoals bij iedereen zeker?)
Sociaal leven?? Geen tijd. De was?? Geen tijd. Echt erg... alle april-wasjes zijn eindelijk begin mei door de wasmachine en droogkas gegaan en ik kan je verzekeren: rookwolken van vermoeidheid kwamen uit mijn machientjes.
Mijn naaimachine daar ga ik weer tijd voor maken, gewoon omdat er nu weer wat marge op mijn 'tijd' zit, gewoon omdat ik me er beter door voel, gewoon omdat het iets voor mezelf of anderen is, gewoon omdat ik er blij van word!

Maar ondertussen is er nog iets heel belangrijks gebeurd...
Sorry, maar ik vind het best wel spannend om dit hier zomaar te delen :) 
Ik ben zwanger!!! 

                                 

Eind oktober krijgt Lowie dus een broertje of een zusje... We zijn echt superblij! Alles gaat goed, al 2 controles achter de rug en de volgende controle is begin juni. Het is weer superspannend en toch weer zo nieuw allemaal... zo content!
Maar eerlijk is eerlijk, naast de drukte sloeg de vermoeidheid serieus toe en de misselijkheid deed haar intrede op 6 weken en is nog niet echt van plan om 's ochtends uit mijn ritme te verdwijnen.
Dus dat is ook beetje mijn afwezigheidsreden, energie was moeilijk te vinden op een 'vrij' momentje en dan vielen de oogjes dicht om een tukje te stelen :)
Maar ondertussen is de energie wel terug. Dus hopelijk vergeven jullie mij de afwezigheid? en de komende zwangerschapsverhalen?

Ik hoop snel terug te kunnen bloggen over een naaisel of een hobbysel :)