Een Pallie-pakket

Weet je wat ik het mooiste vind aan mijn leven?  Dat ik niet alleen ben ... Nu denken jullie waarschijnlijk "tuurlijk ben jij niet alleen. Je bent getrouwd en hebt kinderen".  Ja, waar.  Maar ik heb het niet over dat soort alleen zijn.  Ik was altijd al met twee.  Lang lang lang geleden, toen de spermacel de eicel bevruchtte was ik al met twee.  In de baarmoeder was er al pret voor twee.  Voor wie het hier nog niet gelezen heeft, of het nog niet wist, ik ben dus de helft van een tweeling.  En ja hoor, een eeneiige tweeling.

Mijn zus is mijn tweede ik.  Het verlengde van mezelf.  Zijn we compleet hetzelfde? Nee.  Hebben we hetzelfde karakter? Nee.  Maar we vullen mekaar perfect aan.  We werken samen.  We smsen wel honderden keren per dag naar mekaar.  Facetimen 's avonds nog wel eens omdat we nog iets vergeten te vertellen zijn.  En kan dat niet wachten tot morgen?  Euhm nee, dat kan niet.  We hebben de slappe lach op de meest onmogelijke momenten en voor het stomste eerst.  En vindt een ander dat dan ook grappig? Nee.  Hilarisch. (ik lig nu al bijna in een deuk door er nog maar aan te denken) Mijn zus is mijn alles. Mijn pallie.  Pallie is ons eigen uitgevonden woord.  In het Engels betekent pal maatje.  En als je dat een beetje vervlaamst dan krijg je pallie.  

Maar to the point nu ...

Stoffen en fournituren: Pieke Wieke (natuurlijk)

Met de feestdagen kreeg ik de vraag van mijn pallie of ik voor haar ook een lunchtas wou maken. Van zus Charline kreeg ze de stofjes cadeau en ik ging de rest doen.  Vorige keer verstevigde ik de tas enkel met vlieseline H640.  Deze keer streek ik er nog een laag H250 bovenop.  Dit maakt de tas extra stevig. 

Dan is de tas af en dan sta je daar met nog veel te veel stof over om zomaar in de restjesbak te gooien.  Dus vond ik het een leuk idee om mijn pallie te verrassen met nog een paar maaksels. Ik vroeg haar toestemming om de stof op te gebruiken en ging aan de slag.

Een Coraline clutch kon zeker niet ontbreken.  Ik maakte de clutch reeds meerdere malen en het blijft een toppertje. 

De Flores clutch van Ithinksew.  Stond al lang op mijn verlanglijstje, maar nog nooit eerder gemaakt. Een héél erg leuke om te maken.  Leuk ook om het middenste flapje aan de voorkant in een ander stofje te maken, wat eigenlijk de bedoeling is, maar ik koos ervoor om dat niet te doen.  Ik wou mijn zus haar stof ten volle op gebruiken.

En als laatste maaksel, met het laatste stukje bruikbare stof, maakte ik een Tillly.  

Drie clutchen en een lunchtas.  En wat er schiet er over van die lap stof?  Een paar slierten stof, waar niets meer uit gemaakt kan worden.  Jullie zien waarschijnlijk al dat ik bij de Tilly mijn stof in de verkeerde richting heb moeten knippen?  Ik wou er persé nog die Tillly uit krijgen, maar draaien in de juiste richting zat er niet meer in.  Het heeft wel wat vind ik ... En hé, had ik het niet gezegd, dan had je het niet gezien. :-)

Pallie, héél veel plezier met je lunchtas en je drie clutchen.  Graag bij ieder gebruik vermelden aan derden dat dit door je pallie werd gemaakt.  Dankt u! :-) (grapje)

Ik ben zeker dat je lunch nu 10 keer lekkerder zal smaken smiddags. 

Met héél veel liefde gemaakt.

Pallies forever,

x

Clutch-kes

Stofjes: Pieke Wieke

Coraline wristlet

  

 Na de workshop van de Coraline clutch, besloot ik nog even in clutch-modus te blijven.  Jullie zullen wel al gemerkt hebben dat ik niet echt een "kledingnaaister" ben.  Ik heb het meer voor de accessoires, die niet minder belangrijk zijn natuurlijk.  
Met de werkwijze nog vers in mijn koppeke, ging ik de dag na de workshop al aan de slag. 

Stofjes & fournituren: Pieke Wieke en Fournituren.nl

Stofjes & fournituren: Pieke Wieke en Fournituren.nl

Mijn ritsenvrees begint zo stilletjes aan te verdwijnen.  Al zal ik niet te luid kraaien, want mijn volgende project is er ééntje met een blinde rits. Oopsie!

Ik ben wel blij dat ik op de workshop de uitleg van de rits gekregen heb, want de werkwijze van de Coraline is in het engels en ik snap er zelfs na het 3 keer te hebben gedaan nog niets van.  En mijn Engels is nochtans not that bad.  Maar bon, het zal wel aan mijn gebrek aan logisch denken liggen. 

Alhoewel ik dit een redelijk makkelijk clutch vind om te maken, ben ik er super trots op.  Jawel! Ik ben er zelfs zo trots op dat ik zaterdag ééntje kies om mee uit te gaan.  :-)

En als mijn garderobe er niet bij past, dan zal dat mij een worst wezen! Ik zal toch maar lekker op stap gaan met een zelfgemaakte clutch. 

De eerste clutch kreeg een ander stofje als voering.  De tweede niet? Why not? Ewel, omdat ik zo zot ben van dat stofje dat ik er gewoon niets passends bij vond. Asjemenou.

Sorry voor de vele foto's, maar dat krijg je als je de blog leest van een trotse blogmadam.  Mais oui, c'est moi! 

Coraline

Gisteren stond een workshop bij An op het naaimenu.  Ik ging bij haar al eerder op workshop en zag het helemaal zitten om nog eens tot daar te rijden.  Workshoppen is voor mij niet enkel iets nieuws leren, maar ook eens naaien in ander gezelschap en nieuwe mensen leren kennen.  Ik had die clutch hoogstwaarschijnlijk ook wel in mijn uppie in elkaar gekregen, maar toch was ik blij met de nodige en deskundige uitleg van An. 

Met een gezellig groepje van 5 gingen we aan de slag in An's naai-atelier met een view. Wat moet een mens meer hebben?

Een stukje hazelnoottaart misschien? 

Sure! :-)

Er werd natuurlijk niet alleen door de venster naar buiten gekeken en taart gegeten, er werd ook gewerkt. Vlotjes gewerkt. Want na een paar uurtjes naaien, is dit het resultaat. 

Blij ... :-)

Stofjes: Pieke Wieke