Een tas vol trots

Kennen jullie dat trotse gevoel als je iets totaal onverwacht tot een goed einde brengt?  Ewel, dat trotse, blije, overenthousiaste gevoel had ik bij het beëindigen van deze tas: de Sydney Crossbody van Swoon patterns.  Ik wou al lang nog eens een tas voor mezelf maken en het was echt liefde op het eerste gezicht bij deze tas.  

Stoffen: mijn favoriete webshop, Pieke Wieke
Kurkleer en fournituren: k-bas

Ik werkte voor het eerst met kurkleer en wat een zaligheid.  Ik ben niet gauw iemand die zich in het onbekende smijt op stoffengebied, maar waauw, ik kan niet wachten om nog een tas met kurkleer te maken.  Ik ben een online stoffenshopper en ik vreesde wat voor het bij elkaar passen van de stof en het kurkleer, maar dat was blijkbaar niet nodig.  Kijk naar die beauty, is ze niet mooi?? 
Ik weet dat niet iedereen mijn smaak zal delen, en dat vind ik ook niet erg.  Smaken moeten verschillen, anders liepen we hier allemaal met hetzelfde rond.  Maar ik ben totally in love met mijn nieuwe tas.  En verdikke, zo apetrots!  
Ik maakte voor het eerst een tas, met een engelse uitleg, all by myself! 
"Dikke duim", zou Ina zeggen. :-)

Veel werk?  Ja, toch wel.  Er kruipt veel tijd in het knippen van het patroon.  Je hebt nogal veel delen.  Het stikken gaat iets vlotter.  Maar het is zijn tijd meer dan waard.  
Toen ik met veel trots mijn tas ging tonen aan mijn wederhelft, zei ie "Amai, dat is schoon.  Die kun je zo gaan verkopen".  Dankjewel lieve Soes, maar ik hou hem lekker voor mezelf. (lees: om mee te pronken) 
:-)

Kijk mee en geniet van mijn Sydney Crossbody.

Schoon he? :-)

Een Pallie-pakket

Weet je wat ik het mooiste vind aan mijn leven?  Dat ik niet alleen ben ... Nu denken jullie waarschijnlijk "tuurlijk ben jij niet alleen. Je bent getrouwd en hebt kinderen".  Ja, waar.  Maar ik heb het niet over dat soort alleen zijn.  Ik was altijd al met twee.  Lang lang lang geleden, toen de spermacel de eicel bevruchtte was ik al met twee.  In de baarmoeder was er al pret voor twee.  Voor wie het hier nog niet gelezen heeft, of het nog niet wist, ik ben dus de helft van een tweeling.  En ja hoor, een eeneiige tweeling.

Mijn zus is mijn tweede ik.  Het verlengde van mezelf.  Zijn we compleet hetzelfde? Nee.  Hebben we hetzelfde karakter? Nee.  Maar we vullen mekaar perfect aan.  We werken samen.  We smsen wel honderden keren per dag naar mekaar.  Facetimen 's avonds nog wel eens omdat we nog iets vergeten te vertellen zijn.  En kan dat niet wachten tot morgen?  Euhm nee, dat kan niet.  We hebben de slappe lach op de meest onmogelijke momenten en voor het stomste eerst.  En vindt een ander dat dan ook grappig? Nee.  Hilarisch. (ik lig nu al bijna in een deuk door er nog maar aan te denken) Mijn zus is mijn alles. Mijn pallie.  Pallie is ons eigen uitgevonden woord.  In het Engels betekent pal maatje.  En als je dat een beetje vervlaamst dan krijg je pallie.  

Maar to the point nu ...

Stoffen en fournituren: Pieke Wieke (natuurlijk)

Met de feestdagen kreeg ik de vraag van mijn pallie of ik voor haar ook een lunchtas wou maken. Van zus Charline kreeg ze de stofjes cadeau en ik ging de rest doen.  Vorige keer verstevigde ik de tas enkel met vlieseline H640.  Deze keer streek ik er nog een laag H250 bovenop.  Dit maakt de tas extra stevig. 

Dan is de tas af en dan sta je daar met nog veel te veel stof over om zomaar in de restjesbak te gooien.  Dus vond ik het een leuk idee om mijn pallie te verrassen met nog een paar maaksels. Ik vroeg haar toestemming om de stof op te gebruiken en ging aan de slag.

Een Coraline clutch kon zeker niet ontbreken.  Ik maakte de clutch reeds meerdere malen en het blijft een toppertje. 

De Flores clutch van Ithinksew.  Stond al lang op mijn verlanglijstje, maar nog nooit eerder gemaakt. Een héél erg leuke om te maken.  Leuk ook om het middenste flapje aan de voorkant in een ander stofje te maken, wat eigenlijk de bedoeling is, maar ik koos ervoor om dat niet te doen.  Ik wou mijn zus haar stof ten volle op gebruiken.

En als laatste maaksel, met het laatste stukje bruikbare stof, maakte ik een Tillly.  

Drie clutchen en een lunchtas.  En wat er schiet er over van die lap stof?  Een paar slierten stof, waar niets meer uit gemaakt kan worden.  Jullie zien waarschijnlijk al dat ik bij de Tilly mijn stof in de verkeerde richting heb moeten knippen?  Ik wou er persé nog die Tillly uit krijgen, maar draaien in de juiste richting zat er niet meer in.  Het heeft wel wat vind ik ... En hé, had ik het niet gezegd, dan had je het niet gezien. :-)

Pallie, héél veel plezier met je lunchtas en je drie clutchen.  Graag bij ieder gebruik vermelden aan derden dat dit door je pallie werd gemaakt.  Dankt u! :-) (grapje)

Ik ben zeker dat je lunch nu 10 keer lekkerder zal smaken smiddags. 

Met héél veel liefde gemaakt.

Pallies forever,

x

Clutch-kes

Stofjes: Pieke Wieke

Coraline

Gisteren stond een workshop bij An op het naaimenu.  Ik ging bij haar al eerder op workshop en zag het helemaal zitten om nog eens tot daar te rijden.  Workshoppen is voor mij niet enkel iets nieuws leren, maar ook eens naaien in ander gezelschap en nieuwe mensen leren kennen.  Ik had die clutch hoogstwaarschijnlijk ook wel in mijn uppie in elkaar gekregen, maar toch was ik blij met de nodige en deskundige uitleg van An. 

Met een gezellig groepje van 5 gingen we aan de slag in An's naai-atelier met een view. Wat moet een mens meer hebben?

Een stukje hazelnoottaart misschien? 

Sure! :-)

Er werd natuurlijk niet alleen door de venster naar buiten gekeken en taart gegeten, er werd ook gewerkt. Vlotjes gewerkt. Want na een paar uurtjes naaien, is dit het resultaat. 

Blij ... :-)

Stofjes: Pieke Wieke

Workshop & verwennerij

Vandaag op het menu: de Dorothy Day Tripper bag van Swoon Patterns. 

Waar? Bij An van Jace did it!

Nog op de menu: versnaperingen, lunch verzorgd door An zelf (!), en zelfgebakken taart als vieruurtje!

Workshop ruimte 

Stofjes werden thuis reeds geknipt. En een hele lading vlieseline om de tas te verstevigen. 

Er was dus redelijk wat strijkwerk.  Swoon Patterns verstevigt de tas met Pellon Peltex, maar dat is hier niet te verkrijgen.  An zorgde voor een oplossing: een laagje H630 en twee laagjes H250 op de buitenstof.  Hell Yeah! 

Ik koos ervoor om tassenband te gebruiken, maar je kunt natuurlijk de hengsels (is dit eigenlijk wel een woord?) zelf maken uit stof. You choose!
Een knorrend buikje krijg je van zo naarstig te werken. En dit moet ik toch echt wel even vermelden.  An zorgde zelf voor onze lunch.  Belegde sandwichkes met een rucolaslaatje met pijnboompitjes en gedroogde abrikoosjes. Een tomaten-mozarella slaatje EN zelfgemaakte mayo! Zeg nu zelf, verwennerij toch?

Voorkant tas

Enkele uurtjes naarstig doorwerken en je krijgt dit resultaat:

:-)

Eén voor één allemaal super mooie tassen gemaakt uit super mooie stofjes.  Na een workshop van 8 uurtjes, wat best vermoeiend is, ben ik met een super grijns op mijn gezicht naar huis gereden.  Het leuke aan een workshop is het socializen met andere naai-freaks, het bijleren van anderen, de gezelligheid en vandaag kregen we er nog eens extra verwennerij bij.  Een workshop bij Jace did it is een echte aanrader!! 

Nog een paar fotootjes omdat ik er toch zo trots op ben!

Ooh, ik wil dit ook nog even vlug vertellen.  Eén van de andere aanwezige workshoppers was Valerie en zij heeft een beginnend stoffenwinkeltje op facebook, Milà et Moi genaamd. Zeker eens een kijkje gaan nemen. :)