We zijn oktober. Dat wil zeggen dat de feestmaand december achter het hoekje loert.
En samen met de feestmaand komen ook de kilo's ... Ai ai.
Daarom kom ik nu al opdraven met een gezond dipsausje. Vorige week op een tupperware avond geproefd in de "vettige" versie, vanavond aan U voorgesteld in de light versie.
Ingrediënten:
- ui
- look
- selder of prei (een klein stukje, naargelang eigen goesting)
- peterselie
- light mayo
- griekse yoghurt natuur
- philadelphia light met look en kruiden
Werkwijze:
Snij de ui, look, peterselie en de selder of prei fijn in kleine stukjes (met de turbo chef, voor de tupperware liefhebbers onder ons). Mengen met light mayo, griekse yog en philadelphia kaas al naar gelang uw eigen smaak.
zaterdag 11 oktober 2014
donderdag 9 oktober 2014
Kroontje voor de jarige
Oktober...
De dagen worden korter, blaadjes gaan van de bomen vallen, mooie kleuren in de natuur, de verwarming gaat een paar graden hoger, pompoenen verschijnen voor de deur,...
En hier is oktober ook de maand van de jarigen.
De wederhelft is jarig en onze kleine man ook. 2 wordt Lowie al, ongelofelijk hoe snel het gaat...
En terwijl we aftellen naar de bevalling gaan we toch ook nog een feestje houden, 2 is immers wel een grote stap weer he :)
Jarigen krijgen natuurlijk een kroon!!! :) Vorig jaar maakte ik er ééntje volledig uit stof en Isabelle maakte er ook ééntje van Peepsmuis. Deze laatste is echt heel gekend...
Dit jaar ging ook aan de slag met die van Peeps en wat een leuk jobke om te maken!
Vilt ging ik halen naar 'De banier', schrok wel wat van de prijs maar hé, je zoontje wordt maar 1 keer 2 jaar :). Het stofje had ik nog liggen dus nu nog gepaste garen vinden en haar tutorial volgen... Ik ben er blij mee, zelfs mijn siersteekje is gelukt, al viel wel halverwege mijn spoel leeg en was losmaken niet echt een optie, maar hé wie ziet dat? :)
Hopelijk is onze kleine man er ook blij mee en wil hij hem toch even opzetten, want echt gek van hoofddeksels is hij niet...
De uitnodigingen zijn verstuurd, taartjes besteld, vlaggetjes dankzij Isabelle, Kroontje, cadeautjes... Nu nog wachten tot de dag van het feestje.
Dus twee dingen om naar af te tellen: Feestje van mijn mannen en de geboorte van onze kleine meid. En aub kleine meid, gun je papa en je broertje nog hun feestje ;)
donderdag 2 oktober 2014
200 bloglovin-volgers!
Waaaaw,
Mail van bloglovin... Om te melden dat wij 200 volgers hebben via hun site :)
Dat is echt wel leuk: Supercalifragilisticexpialidocious!!!
Bedankt aan ALLE lezertjes
Isabelle & Charline
Isabelle & Charline
zondag 7 september 2014
Welkom Lore
En blij nieuws is iets wat ik wel kan gebruiken. Mijn goeie vriendin, Sandy, is gisteren bevallen van een héél mooi meisje, Lore genaamd. Mooie bolle wangetjes, veel haartjes, roze pakje, ... Om op te eten! :-)
Ik maakte de LUA slaapzak van Straight Grain. Een super patroontje, waar alles héél goed uitgelegd wordt. Als een niet-logisch denker als ik het kan, dan kan iedereen het.
Ik wist dat het een meisje ging worden en koos resoluut eens niet voor roze, maar wel voor bloemetjes. Deze Soft Cactusjes, gekocht bij Pieke Wieke leken me ideaal hiervoor. Als voering koos ik voor een handdoek.
Als extraatje werden nog twee olifantjes gemaakt. Mama olifant en baby olifant. Een knuffeltje is altijd leuk. Ook werd er nog een cadeauzakje gemaakt en gevuld met babykleertjes (vergeten te fotograferen).
Welkom kleine meid!
vrijdag 5 september 2014
Hoop doet leven ...
Wat er deze week mijn leven overhoop haalde, wens ik niemand toe.
Zelfs mijn grootste vijand niet. Niet dat ik die heb, maar bon, je begrijpt wel wat ik bedoel.
Mijn mama (niet die van Charline, wij zijn als zussen verbonden door ons papa) heeft maandag een zware trombose gehad. Ze is er heel erg aan toe.
Ze is, hopelijk niet blijvend, verlamd aan de rechterzijde. Ze kan niet praten. Af en toe krijgen we een blik van herkenning, maar die is maar heel klein ... En dat doet pijn ...
Het doet vooral veel pijn om mijn mama zo te zien. Als er iemand was die het niet verdiende om dit tegen te komen, was het wel mijn mama.
Ik heb nog nooit zo veel en zo hard gehuild. Ik heb nog nooit zo'n intens verdriet door mijn lijf voelen gaan. En ik heb me nog nooit zo ellendig gevoeld. Maar ... Hoop doet leven.
Vandaag heeft ze voor het eerst terug gegeten. Zelfstandig. Met haar linker hand. En dat is misschien maar een kleine stap vooruit. Maar voortaan ben ik blij met iedere kleine stap die ze vooruit gaat.
Het zal hier de komende weken dus heel stilletjes gaan worden en ik hoop dat ik op jullie begrip kan rekenen ...
En iedereen die graag kaarsjes brandt, laat maar branden.
Zelfs mijn grootste vijand niet. Niet dat ik die heb, maar bon, je begrijpt wel wat ik bedoel.
Mijn mama (niet die van Charline, wij zijn als zussen verbonden door ons papa) heeft maandag een zware trombose gehad. Ze is er heel erg aan toe.
Ze is, hopelijk niet blijvend, verlamd aan de rechterzijde. Ze kan niet praten. Af en toe krijgen we een blik van herkenning, maar die is maar heel klein ... En dat doet pijn ...
Het doet vooral veel pijn om mijn mama zo te zien. Als er iemand was die het niet verdiende om dit tegen te komen, was het wel mijn mama.
Ik heb nog nooit zo veel en zo hard gehuild. Ik heb nog nooit zo'n intens verdriet door mijn lijf voelen gaan. En ik heb me nog nooit zo ellendig gevoeld. Maar ... Hoop doet leven.
Vandaag heeft ze voor het eerst terug gegeten. Zelfstandig. Met haar linker hand. En dat is misschien maar een kleine stap vooruit. Maar voortaan ben ik blij met iedere kleine stap die ze vooruit gaat.
Het zal hier de komende weken dus heel stilletjes gaan worden en ik hoop dat ik op jullie begrip kan rekenen ...
En iedereen die graag kaarsjes brandt, laat maar branden.
![]() |
| Bron: Etsy |
woensdag 20 augustus 2014
Coraline wristlet
Met de werkwijze nog vers in mijn koppeke, ging ik de dag na de workshop al aan de slag.
| Stofjes & fournituren: Pieke Wieke en Fournituren.nl |
| Stofjes & fournituren: Pieke Wieke en Fournituren.nl |
Mijn ritsenvrees begint zo stilletjes aan te verdwijnen. Al zal ik niet te luid kraaien, want mijn volgende project is er ééntje met een blinde rits. Oopsie!
Ik ben wel blij dat ik op de workshop de uitleg van de rits gekregen heb, want de werkwijze van de Coraline is in het engels en ik snap er zelfs na het 3 keer te hebben gedaan nog niets van. En mijn Engels is nochtans not that bad. Maar bon, het zal wel aan mijn gebrek aan logisch denken liggen.
Alhoewel ik dit een redelijk makkelijk clutch vind om te maken, ben ik er super trots op. Jawel! Ik ben er zelfs zo trots op dat ik zaterdag ééntje kies om mee uit te gaan. :-)
En als mijn garderobe er niet bij past, dan zal dat mij een worst wezen! Ik zal toch maar lekker op stap gaan met een zelfgemaakte clutch.
De eerste clutch kreeg een ander stofje als voering. De tweede niet? Why not? Ewel, omdat ik zo zot ben van dat stofje dat ik er gewoon niets passends bij vond. Asjemenou.
Sorry voor de vele foto's, maar dat krijg je als je de blog leest van een trotse blogmadam. Mais oui, c'est moi!
zondag 10 augustus 2014
Coraline
Gisteren stond een workshop bij An op het naaimenu. Ik ging bij haar al eerder op workshop en zag het helemaal zitten om nog eens tot daar te rijden. Workshoppen is voor mij niet enkel iets nieuws leren, maar ook eens naaien in ander gezelschap en nieuwe mensen leren kennen. Ik had die clutch hoogstwaarschijnlijk ook wel in mijn uppie in elkaar gekregen, maar toch was ik blij met de nodige en deskundige uitleg van An.
Met een gezellig groepje van 5 gingen we aan de slag in An's naai-atelier met een view. Wat moet een mens meer hebben?
Een stukje hazelnoottaart misschien?
Sure! :-)
Er werd natuurlijk niet alleen door de venster naar buiten gekeken en taart gegeten, er werd ook gewerkt. Vlotjes gewerkt. Want na een paar uurtjes naaien, is dit het resultaat.
Blij ... :-)
| Stofjes: Pieke Wieke |
Abonneren op:
Posts (Atom)

